Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός 2018-05-02T17:03:51+00:00

Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός χαρακτηρίζεται από υπερδραστηριότητα των παραθυρεοειδών αδένων και άρα υπερπαραγωγή παραθορμόνης (PTH), με αποτέλεσμα την αύξηση των επιπέδων ασβεστίου και την μείωση των επιπέδων φωσφόρου στο αίμα.

Ανευρίσκεται στο 0,1-0,3% του γενικού πληθυσμού και αποτελεί την συνηθέστερη αιτία υπερασβεστιαιμίας σε τυχαίο δείγμα ασθενών.

Συχνότερα συναντάται σε γυναίκες ηλικίας 30-50 ετών. Σπάνια πρίν την εφηβεία.

 

ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ

Τα αίτια του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού είναι κατά σειρά συχνότητας:

  1. Μονήρες αδένωμα παραθυρεοειδούς (83%),
  2. Υπερπλασία όλων των παραθυρεοειδών (10%),
  3. Πολλαπλά αδενώματα παραθυρεοειδών (6%),
  4. Καρκίνωμα παραθυρεοειδών (1%).

ΤΙ ΣΥΜΤΩΜΑΤΑ ΕΧΕΙ

* Εκδηλώσεις λόγω αυξημένου ασβεστίου στο αίμα: μυϊκή κόπωση, ανορεξία, ναυτία, έμετοι, ψυχιατρικές διαταραχές.
* Οστικές εκδηλώσεις λόγω οστεοπόρωσης: αυτόματα κατάγματα οστών.
* Νεφρικές εκδηλώσεις: νεφρολιθιάσεις, κωλικοί νεφρών.

 

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ Η ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΟΥ

Λήψη ιστορικού του ασθενούς,
Φυσική εξέταση,
Αιματολογικό έλεγχο (TSH, αντιθυρεοειδικά αντισώματα),
Μέτρηση οστικής πυκνότητας (ανευρίσκεται οστεοπενία στο 70% των περιπτώσεων),
Ακτινολογικός έλεγχος (εικόνα οστεοπόρωσης),
Υπερηχογράφημα τραχήλου,
Αξονική ή μαγνητική τομογραφία τραχήλου,
Σπινθηρογράφημα με sestamibi, στην οποία ο ασθενής λαμβάνει μια πολύ μικρή ποσότητα ραδιενεργούς ουσίας, η οποία απορροφάται μόνο από τον υπερλειτουργούντα παραθυρεοειδή αδένα και μας βοηθά στον εντοπισμό του.

 

ΠΟΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ

Η μόνη επιτυχής θεραπεία του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού είναι η παραθυρεοειδεκτομή, δηλαδή η αφαίρεση του πάσχοντος ή των πάσχοντων παραθυρεοειδών αδένων.

Σημειώνεται ότι εάν πρόκειται για υπερπλασία όλων των παραθυρεοειδών αδένων ο χειρουργός αφαιρεί τους 3 και μέρος του 4ου αδένα.

Η επέμβαση πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία, μέσω μιας μικρής τομής της τάξεως των 5 cm συνήθως πάνω σε μια φυσιολογική ριτίδα του δέρματος του τραχήλου (λαιμού), όπως ακριβώς και η θυρεοειδεκτομή. Η επέμβαση διαρκεί από 45 λεπτά έως 2 περίπου ώρες ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες και το ιστορικό του ασθενούς.

Η νοσηλεία διαρκεί συνήθως μία ημέρα και η πλήρης επάνοδος στις δραστηριότητες και στην εργασία επιτυγχάνεται μετά από 1-2 εβδομάδες. Ο χειρουργημένος ασθενής σηκώνεται από το κρεβάτι την ίδια ημέρα και τρώει ελαφρά το ίδιο απόγευμα. Το αισθητικό αποτέλεσμα είναι απόλυτα ικανοποιητικό καθώς απομένει μικρή μόνο αδιόρατη ουλή.

Εξεταστείτε έγκαιρα

Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία. Εξετάστε έγκαιρα την περίπτωση σας, και μαζί θα επιλέξουμε τη βέλτιστη λύση.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ