Καρκίνος του θυρεοειδούς 2018-05-02T17:01:16+00:00

Καρκίνος του θυρεοειδούς

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αποτελεί την συχνότερη κακοήθεια των ενδοκρινών αδένων, αποτελώντας το 95% των περιπτώσεων και το 2-3% όλων των κακοηθειών του ανθρώπινου οργανισμού.

Είναι συχνότερος στις γυναίκες, με την ηλικία να ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο του.

Την τελευταία δεκαετία, παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση της επίπτωσής μιας νεοπλασίας σε σχέση με όλες τις λοιπές κακοήθειες, γεγονός που πιθανότατα οφείλεται σε περιβαλλοντικούς παράγοντες αλλά και στη σαφή βελτίωση των μεθόδων διάγνωσης του.

ΠΩΣ ΤΑΞΙΝΟΜΕΙΤΑΙ

* Κακοήθειες από τα θυλακιώδη κύτταρα του θυρεοειδούς:

  1. Θηλώδης (ο πιο συχνός τύπος θυρεοειδικής κακοήθειας αποτελώντας το 80% των περιπτώσεων)
  2. Θυλακιώδης (10%)
  3. Καρκίνος από κύτταρα Hurthle (4%)
  4. Αναπλαστικός ή Αμετάπλαστος (1-2%)

* Κακοήθειες από τα μη θυλακιώδη κύτταρα του θυρεοειδούς:

  1. Μυελοειδές καρκίνωμα (4-5%)
  2. Λέμφωμα (1-2%)
  3. Τεράτωμα (εξαιρετικά σπάνιο)

 

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ Η ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΟΥ

Λήψη ιστορικού του ασθενούς,
Φυσική εξέταση,
Αιματολογικό έλεγχο,
Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς,
– Ελαστογραφία, η οποία επισημαίνει ύποπτους όζους με υψηλό ποσοστό αξιοπιστίας,
Παρακέντηση/βιοψία δια βελόνης (FNA) ενός όζου ή ενός διογκωμένου τραχηλικού λεμφαδένα.

 

ΠΟΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ

Η θεραπεία του θυρεοειδικού καρκίνου είναι κατ΄εξοχήν χειρουργική (ολική θυρεοειδεκτομή). Εξαίρεση αποτελεί το λέμφωμα του θυρεοειδούς η θεραπευτική αντιμετώπιση του οποίου περιλαμβάνει χημειοθεραπεία και πιθανόν ακτινοβολία.

Επίσης στον θηλώδη τύπο, απαιτείται και τραχηλικός λεμφαδενικός καθαρισμός σε ασθενείς με κλινικά ή υπερηχογραφικά ευρήματα λεμφαδενικής διασποράς της νόσου.

Η ολική θυρεοειδεκτομή πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία, μέσω μιας μικρής τομής της τάξεως των 5 cm συνήθως πάνω σε μια φυσιολογική ριτίδα του δέρματος του τραχήλου (λαιμού). Η επέμβαση διαρκεί από 45 λεπτά έως 2 περίπου ώρες ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες και το ιστορικό του ασθενούς.

Η νοσηλεία διαρκεί συνήθως μία ημέρα και η πλήρης επάνοδος στις δραστηριότητες και στην εργασία επιτυγχάνεται μετά από 1-2 εβδομάδες. Ο χειρουργημένος ασθενής σηκώνεται από το κρεβάτι την ίδια ημέρα και τρώει ελαφρά το ίδιο απόγευμα. Το αισθητικό αποτέλεσμα είναι απόλυτα ικανοποιητικό καθώς απομένει μικρή μόνο αδιόρατη ουλή.

 

ΠΟΙΑ Η ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

Η μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με καλώς διαφοροποιημένους καρκίνους του θυρεοειδούς είναι διαφορετική ανάλογα με το είναι χαμηλού, ενδιάμεσου ή υψηλού κινδύνου ασθενείς.
Έτσι σε ασθενείς χαμηλού κινδύνου με όγκους <1 cm, χορηγείται φαρμακευτική αγωγή (Τ4) δια βίου και ελέγχονται με ελέγχονται με υπερηχογράφημα και αιματολογικές εξετάσεις κάθε χρόνο.
Σε ασθενείς ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου, διενεργείται ολόσωμο σπινθηρογράφημα μετά το χειρουργείο και συνήθως απαιτείται η χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου.
Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις (θηλώδης τύπος) είναι αναγκαία η δια βίου παρακολούθηση του ασθενή, διότι έχει καταγραφεί υποτροπή της νόσου και 45 έτη μετά το χειρουργείο. Αντίθετα για τον θυλακιώδη τύπο που δεν υποτροπίασε εντός 12ετίας από το χειρουργείο, θεωρείται ότι έχει ιαθεί και δεν απαιτείται δια βίου παρακολούθηση.

Εξεταστείτε έγκαιρα

Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία. Εξετάστε έγκαιρα την περίπτωση σας, και μαζί θα επιλέξουμε τη βέλτιστη λύση.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ